Rekonstrukcja piersi wolnymi płatami (z zespoleniami mikrochirurgicznymi) np. płatem DIEP.

Po zabiegu pacjentki mogą oczekiwać przywrócenia naturalnego wyglądu, kształtu i symetrii piersi. Ponieważ wykorzystywana jest własna tkanka, efekt końcowy jest bardzo naturalny zarówno w dotyku, jak i wyglądzie. Co więcej, wykorzystanie własnej tkanki często pomaga pacjentkom lepiej zaakceptować swoje “nowe” piersi i przywraca im pewność siebie oraz komfort życia.

Dodatkowo, zrekonstruowana pierś będzie się zachowywać podobnie do piersi zdrowej w czasie – podlegać siłom grawitacji i zmieniać się przy zmianach wagi ciała.

Chociaż wiele pacjentek może skorzystać z tego typu rekonstrukcji, jest ona szczególnie polecana dla kobiet po mastektomii i przebytej radioterapii.

Idealna kandydatka powinna mieć odpowiednią ilość tkanki w podbrzuszu, która może zostać użyta do przeszczepu. Nie oznacza to jednak, iż dobrą kandydatką jest pacjentka otyła. Z uwagi na rozległość zabiegu, czas trwania i ryzyko powikłań, BMI powyżej 30 może być przeciwwskazaniem do zabiegu.

Dodatkowo, rekonstrukcja piersi za pomocą płata DIEP jest doskonałym rozwiązaniem dla pacjentek pragnących uniknąć implantów oraz skorzystać z efektu dodatkowego w postaci plastyki brzucha.

Rekonstrukcja za pomocą płata DIEP w założeniu jest procedurą jednoetapową. Zazwyczaj jednak, dla uzyskania jak najlepszego efektu, w drugim etapie wykonywana jest rekonstrukcja brodawki oraz, jeśli potrzebna, wykonywana jest symetryzacja piersi. Symetryzacja może obejmować zarówno piers zdrową jak i zrekonstruowaną piers, jeśli istnieje ich asymetria.

Konsultacja to niezwykle ważny etap przed każdą operacją. Lekarz dokładnie ocenia stan zdrowia pacjentki, jej oczekiwania oraz odpowiada na wszelkie pytania. Omawiane są dostępne opcje rekonstrukcji, potencjalne ryzyko i korzyści, zalecenia okołooperacyjne, a także przebieg samego zabiegu i czas rekonwalescencji.

Rekonstrukcja za pomocą płata DIEP jest skomplikowanym zabiegiem, który wymaga zaawansowanej wiedzy, doświadczenia i precyzji chirurgów.

Zwykle jest wykonywany w dwóch zespołach. Jeden zespół przygotowuje miejsce biorcze – okolicę blizny po mastektomii. Wypreparowywane są naczynia piersiowe wewnętrzne na klatce piersiowej, co czasem wymaga usunięcia fragment żebra.

Drugi zespół przygotowuje płat – wypreparowuje tkanki podbrzusza z wybranymi naczyniami do płata. Po pozyskaniu płata, tkanka jest przeszczepiana na klatkę piersiową. Za pomocą mikroskopu chirurg łączy naczynia krwionośne płata z naczyniami w okolicy klatki piersiowej, co jest kluczowe dla sukcesu operacji.

Powłoki brzuszne po odpowiednim wypreparowaniu są zamykane podobnie jak w estetycznie wykonywanej abdominoplastyce, a płat jest wszywany i modelowany na klatce piersiowej, aby osiągnąć jak najbardziej naturalny efekt.

Rekonwalescencja po tak zaawansowanym zabiegu jest indywidualna i zależy od wielu czynników. Po zabiegu pozostawiane są dreny, usuwane zwykle w ciągu pierwszego tygodnia.

W pierwszych dniach po operacji pacjentki mogą odczuwać ból i dyskomfort. Konieczna jest ochrona przed urazami piersi rekonstruowanej oraz unikanie nadmiernego wysiłku fizycznego.

W ciągu kilku tygodni większość pacjentek jest w stanie wrócić do codziennych czynności, chociaż pełne wyzdrowienie może zająć kilka miesięcy.

Każda operacja wiąże się z ryzykiem powikłań. Dające się przewidzieć powikłania to m.in. infekcje, krwawienia, problemy z gojeniem się rany, a także komplikacje związane z zespoleniami mikrochirurgicznymi.

Istnieje także ryzyko, że przeszczepiona tkanka nie przyjmie się – może dojść do częściowej lub całkowitej martwicy płata i niepowodzenia rekonstrukcji. Istnieje również ryzyko wystąpienie odmy opłucnowej czy zatorowości płucnej.

Postępowanie w przypadku wystąpienia powikłań jest indywidualne. Ważne jest dokładne przestrzeganie zaleceń lekarza oraz regularne kontrole, które pomogą wykryć ewentualne problemy na wczesnym etapie.

Istotne czynniki ryzyka powikłań to oprócz chorób towarzyszących (takich jak cukrzyca, choroba niedokrwienna serca) otyłość czy palenie papierosów. Mogą one stanowić przeciwwskazanie do wykonania zabiegu.

Odpowiedni wybór lekarza i kliniki będzie przekładał się na wysoką satysfakcję z wykonanych zabiegów.

1. Doświadczenie chirurga – Zwykle przekłada się to bezpośrednio na jakość wykonanych zabiegów, ważna jest specjalizacja narządowa.
2. Indywidualne podejście – Podejście do każdej pacjentki musi być indywidualne, a plan leczenia powinien być dostosowany do jej unikalnych potrzeb i oczekiwań. Jednocześnie konieczne jest realistyczne przedstawienie spodziewanych wyników, co przekłada się na świadomie podejmowane decyzje.
3. Bezpieczeństwo i komfort – Warto wybrać klinikę, która cieszy się zasłużoną renomą na rynku usług medycznych, zapewniając najwyższe standardy bezpieczeństwa i komfortu podczas zabiegu i okresu rekonwalescencji.